onderdeel van

Nieuwsbrief van de Rainbow Ranch

De Ontmoeting

Waar ik nu verder mee wil gaan is de ontmoeting: de ontmoeting die alles veranderd heeft.

In de jaren die kwamen na de verkoop van de winkels was ik veel te vinden in de bossen rondom Putten .
Op een dag was ik daar aan het trainen toen er een man naar me toe kwam en die recht voor z’n raap vroeg (je kan natuurlijk wel raden wie): ”Weet jij een adres waar mijn vrouw kan leren paardrijden, niet in een rijbak maar in het bos?”.
Dat adres bestond niet, maar ik wilde het wel doen,en daar was de ontmoeting met Inge en Jos die grote gevolgen zou hebben voor de Paardenman uit Putten.

Er volgden vele mooie ritten door de bossen van Putten en er groeide een vriendschap tussen de Paardenman en de Therapeut.
Waar de Veluwe en de Stad elkaar ontmoeten, waar de Paardenman zegt:”van praten komt praten” en de Therapeut zegt:” je moet wel praten !” Na een jaar of 2 gingen Inge en Jos op vakantie naar Frankrijk ik vroeg aan Inge of zij eens wilden kijken wat een stuk grond daar kostte. Ik had namelijk een aantal problemen in mijn thuissituatie en ik wilde naar het buitenland met mijn 3 paarden en wilde rust en het liefst niemand meer zien (daar is niets van terecht gekomen).
Op vakantie in Frankrijk gingen Jos en Inge een aantal makelaars af en verzamelden allemaal info voor mij.
Jos wou zijn ex- zwager opzoeken in Spanje en ook aan hem vroeg hij of hij wat wist en ja hoor: hij had zelf nog 15 hectare… Jos en Inge gingen kijken en vonden het een mooi stuk land en een veilig idee, dat er iemand in de buurt was die me wegwijs kon maken.
Er werd gelijk geregeld dat ik in januari(2002) moest gaan kijken en in maart was de koop rond en was ik eigenaar van 15 hectare grond in Spanje
Ik moest natuurlijk nog veel afhandelen in Nederland voor ik kon vertrekken naar Spanje.

Er was nog een ontmoeting: ik woonde in mijn caravan op een boerderijcamping in putten en had mijn paarden op stal staan bij een manage in Garderen.
In die tijd speelde ook de nazorg voor de brandslachtoffers uit Volendam.
Een cliënt van Inge gaf aan, dat hij graag op een paard in het bos wilde rijden,omdat hij in een droom zijn overleden zoon op een paard had gezien. “Dat kan ik wel regelen”, zei Inge en belde mij. ”ik kan zaterdag niet rijden, zou mijn cliënt met jou mee kunnen?”. Natuurlijk kon dat en zo begon(zonder dat ik het wist) de therapie met paarden.

Eind Augustus ging ik op weg naar Spanje met mijn oude Nissan King Cab en caravan met heel veel gereedschap, waterpompen en zonnepanelen op weg naar Spanje. Deze reis zal me altijd bij blijven, alles was veel te zwaar beladen ,ik leek wel een zigeuner op reis.
Ter hoogte van Nancy begaf de radiateur het en moest vervangen worden auto bij de garage gelaten bus gehuurd en de weg voortgezet later auto weer opgehaald .

Mijn drie Paarden (Kim, Lady en Rekel leven nu nog steeds en Kim heeft zelfs op dertigjarige leeftijd nog een veulen gekregen en is de beste moeder die er is) kwamen later met een grote vrachtwagen, helemaal luxe met stromend water en videobewaking met twee chauffeurs

Nou weten jullie het begin van de Rainbow Ranch en hoe die is ontstaan uit de ONTMOETING van de Therapeut en de Paardenman in het bos bij Putten.

De opbouw van de Rainbow Ranch uit het niets

Toen ik op het stuk bosgrond aankwam was er niets: geen weg door het land, helemaal niets.
Het was best een raar gevoel ergens te komen waar niets is. Ik heb de caravan neergezet en ben maar gewoon begonnen, ook weer uit het niets, wegen maken en wandelpaden om het geheel te leren kennen.
Wat er gebeurde was, dat als je weinig hebt, je dingen toch anders gaat zien. Je kunt dan gewoon gaan beginnen aan iets dat er gewoon nog niet is met weinig middelen, met dat wat je wel hebt. Dat waren mijn handen en mijn gevoel
Tijdens het maken van de paden en wegen kwamen er hele mooie vergezichten die ik niet kende. De gedachte: "ik ga midden op het terein zitten en wil niemand meer zien" , kwam in het nauw want de andere gedachte: "dit mag je niet voor jezelf houden, dit moet je gaan delen" werd alleen maar sterker.

Al snel gebeurde er iets: Inge had een cliënt uit Volendam die, betrokken was bij de hulpverlening aan de brandslachtoffers. Hij had gezegd, dat hij ver weg wilde uit Volendam, in de natuur wilde zijn en een paard in de ogen wilde kijken. Dat zou hem rustig maken, was zijn ervaring. Inge vroeg me of hij bij mij mocht komen. Dat gebeurde dus ook en hij sliep bij mij in de caravan.
Hij werkte met mij mee in de natuur en daarin gebeurde van alles. Het hielp hem wel, dat was duidelijk en de drie paarden uit Nederland speelden daar een grote rol in.
Mijn idee om in rust te gaan leven was van de baan!
De Rainbow Ranch was geboren.

Er is toen in huisjes geïnvesteerd: vier stuks waarvan er eentje voor mezelf was, dus ik moest mijn caravan verlaten. Ik kreeg weer een echte wc en douche en er was dus weer iets zomaar vanuit het niets.
Er moest riool aangelegd worden. Die heb ik gemaakt op de oude boeren manier: een gat in de grond. We noemden dat vroeger bij ons thuis een beerput. Het mooie hiervan is, als je het goed doet en het goed behandelt, kan het heel lang werken (werkt nog steeds na zeven jaar !).
Water en elektriciteit moesten er ook komen. Met vallen en opstaan en steeds verbeteren kreeg ik het allemaal zelf voor elkaar. Dat pionieren en ontdekken en uitvinden is nog steeds aan de orde.

Er werd ook geïnvesteerd in dieren: geiten, schapen en paarden. De meeste zijn er nog , alleen de schapen zijn ingeruild voor geiten want de schapen hadden het te goed, werden te dik en gingen daardoor dood. Wie er ook nog steeds is, is ons boegbeeld Tibor , een Pyrenese berghond, hij is wel oud maar waakt nog steeds . Er zijn nu in totaal acht honden die een hele grote rol spelen in de therapie. De paarden zijn ook vermeerderd: van drie naar veertien waarvan er vier hier geboren zijn. De hengst Wampi die kwam via de Annamartien stichting was een veulen dat groot groeide en voor de uitbreiding zorgde Ik wil nu eigenlijk het verleden laten bij wat het is maar het is wel duidelijk dat het een lange, harde maar mooie, onderneming was om dit te mogen doen.

Reinard van Beek